Morelia 5-8 februari 2018

Morelia is even wat anders dan Queretario, San Miquel de Allende en Guanajato. Veel rauwer of zo. Daar waar de eerdere steden veel verfijnder en gemoedelijker worden, lijkt het leven hier haastiger en ruwer. Daar waar de vorige steden gezellige kruip door sluip door straatjes hebben met gezellige parkjes, is het hier wat meer recht toe recht aan en minder parkjes en pleintjes. Dat ik vanuit het busstation met de taxi de stad binnen reed, viel mee al op dat de straten er wat verwaarloosder uitzagen. We reden eerst door een buurt waarvan ik echt hoopt dat we daar niet gingen stoppen voor mijn hotel. Gelukkig reden we nog een minuut of 10 door. Zoals altijd vroeg ik bij aankomst in het hotel waar ik wel en niet veilig alleen over straat kon, zowel overdag als in de avond.  Overdag prima, zolang ik maar in het centrum bleef. In de avond moest ik in de straten rond het hotel wel wat meer uitkijken. Of te wel: taxi terug, aldus mijn vertaling. Later heb ik verschillende Mexicanen geproken die aangaven dat Morelia nog niet echt veilig is en nog veel problemen heeft. Kennelijk goed aangevoeld dat ik daar wat meer op mijn hoeede mooest zijn.

Het centrum zelf heeft een aantal mooie kerken en gebouwen. Verder inspireerde het me niet zo erg en heb ik de tijd vooral lekker lezend op een terras doorgebracht.

Woensdag 7 februari stond ik na een heerlijk uitgebreid ontbijt in het hotel klaar om naar Sanctuario de Mariposas te gaan. Elk jaar van november tot Maart komen de Monarch vlinders vanuit Canada overwinteren in Mexico. Ze kiezen elk jaar een ander plekje uit, maar wel altijd in het zelfde gebied. Als ik het goed onthouden heb zijn het er meer dan 200.000.    

Vanuit Morelia is het nog een rit van bijna 3 uur. Al dommelend en genietend van het uitzicht kwamen we daar tegen het middaguur aan. Daar konden we kiezen tussen lopend de berg op of te paard. Daar we op 3500 meter hoogte zaten en de helling steil beloofde te zijn, Besloot ik een van de paarden lief aan te kijken. De eigenaar 100 pesos betalen, had meer effect...Met wat medelij met het paard, kwam ik na een minuut of 40 boven. Prima geregeld allemaal. Bij opstijgen en afstijgen is er een handige opstapplek gemaakt, voor de onervaren rijders. Daarbij loopt er altijd iemand met je mee die het paard begeleid. Eenmaal boven volgde er nog een korte wandeltocht van 20 minuten. Hoewel een stuk minder steil dan het andere stuk, toch nog flink pittig gezien de hoogte. Hijgend als een oud paard kwam ik er dan toch. Daar boven op de berg was een prachtig open plek in het bos. Overal waar je keek zag je vlinders. Vliegend of zittend op takken, bladeren en op de grond. Hele stukken boom zagen oranje van de vlinders. Op een gegeven moment brak de zon door en werden de vlinders actief. Bijna een magisch moment. Overal vlogen ze rond en het fladderen van de vleugels zorgde voor  een zacht geruis door de bomen. Echt bijzonder!

De terugrit te paard was best pittig, zo steil omlaag zit je toch wat minder lekker. Maar het uitzicht doet wonderen. Eenmaal beneden heerlijk gelunched en toen was het alweer tijd om terug tee gaan. Een lange rit voor ongeveer 30 minuten tussen de vlinders..... Maar zeker de moeite waard!